Temel eğitimin II. dönemi olan 6., 7. ve 8. sınıfları; çocuğun, çocukluk döneminden çıkıp ergenlik dönemine başladığı bir geçiş dönemi olarak nitelenmektedir. Bu dönemin gelişim görevlerinin başarılması, ergenliğe de sağlıklı ve uyumlu bir geçişi kolaylaştırmaktadır. Ergenlerin uyumlu bir kişilik kazanabilmesi ve gelişimsel görevlerini başarılı bir biçimde yerine getirebilmesi için uygun bir eğitim-öğretim ortamı ile sağlıklı-işlevlerini yerine getirebilen ailelerin öneminin sıkça vurgulandığı görülmektedir. Bu araştırmada, ön-ergenlik döneminde bulunan ve ilköğretim 6., 7. ve 8. sınıflarına devam eden ergenlerin davranış sorunları ile aile işlevleri arasındaki ilişki incelenmektedir. Araştırmanın katılımcıları İzmir merkezi ilköğretim okulları 6., 7., 8. sınıflarına devam eden 389 ergenden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak, Aile Değerlendirme Ölçeği ve 11–18 Yaş Grubu Gençler İçin Kendini Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler, betimleyici istatistik ve Pearson Korelâsyon Katsayısı teknikleri ile analiz edilmiştir.

Yazının devamını PDF dosyası şeklinde okumak için tıklayınız…